BUDYNEK CAGNAZZI

Fasada jako element architektoniczny 

Na budynek składa się ściśle uporządkowana sekwencja głębokich loggii i wysuniętych brył, a powstała w ten sposób gra form tworzy na fasadzie wyrazisty światłocień, nadając całości intrygującą dynamikę. Balkony stanowią w nim strefy przejściowe między wnętrzem i częścią zewnętrzną, które nie tylko podnoszą komfort mieszkańców, ale też budują unikalny charakter architektury. 

Zestawienie ze sobą jasnych powierzchni z elementami o wyrazistej fakturze tworzy spójną, a zarazem pełną energii kompozycję, a — dzięki nieustannej interakcji z naturalnym światłem — budynek ten zmienia swoje oblicze zależnie od pory dnia. 

Calce Terracotta: materia i unikalny charakter fasady 

Wybór kolekcji Calce marki Laminam w odcieniu Terracotta na okładzinę zewnętrzną to ukłon w stronę estetyki tynków architektonicznych. Dzięki tej kolekcji wprowadzono na elewację subtelną, naturalną teksturę, która nadaje budynkowi wizualną głębię, zapewniając jej jednocześnie pożądaną lekkość. 

Zastosowanie płyt w dużym formacie (1000 x 3000 mm) pozwoliło na uzyskanie niemal monolitycznej powierzchni fasady, ograniczając widoczność spoin i podkreślając geometryczną klarowność całej inwestycji.  

Poza wyrazistą ekspresją wizualną powierzchnie Laminam zastosowane na fasadzie to idealne rozwiązanie, by sprostać rygorystycznym wyzwaniom współczesnej architektury: wyjątkowa odporność na czynniki atmosferyczne, skoki temperatur oraz długotrwałe działanie słońca, a na dodatek minimalna porowatość materiału, to gwarancja niezmiennej trwałości koloru, skutecznej bariery dla wilgoci i ochrony przed zanieczyszczeniami miejskimi, co przekłada się na minimalne potrzeby konserwacyjne przez wiele długich lat.  

Fasada staje się więc trwałą i niezawodną „architektoniczną skórą”, która w takim klimacie jak śródziemnomorski perfekcyjnie łączy w sobie doskonałą estetykę z wysokimi parametrami technicznymi. 

Śródziemnomorskie materiały i urbanistyczna ciągłość 

Powierzchnie te skutecznie pochłaniają apulijskie światło, eksponując jego chromatyczne niuanse, które zmieniają się w zależności od pory dnia — od świetlistych tonacji w pełnym słońcu, po głębokie, nasycone odcienie o zachodzie. Tak skomponowana paleta materiałów sprawia, że budynek harmonijnie współgra z tamtejszym miejskim kontekstem, ale nie dominując nad nim i zachowując własną tożsamość.